2010 is coming...so soon?

posted on 13 Dec 2009 21:24 by lemoneko99

 

แป๊บๆ ก็หมดปีอีกแล้ว พอมามองย้อนดูแล้วปีนี้ช่างมีเรื่องมากมาย - -"

ปีหน้าจะยุ่งวุ่นวายแบบนี้มั้ยน้อชีวิต...ต่างกับปีที่แล้วลิบลับเลย เหอเหอ

2008 นะ ทั้งได้เรียนโท อยู่หออย่างสนุกสนาน ไปฝรั่งเศส ไปเกาหลี

ดื่มด่ำกะคอนดงบัง Happy กะชีวิตสุดๆ ^^

 

2009 นี่อะไร...

ช่วงขาลงของชีวิตละมั้ง หรือเพราะมีแฟนดวงเลยจู๋หว่า ฮ่าๆๆๆ :P

ถ้าจะให้ร่ายเหตุการณ์ก็ เอิ่ม...มากมายจริงๆ

 

เริ่มวุ่นตั้งแต่ต้นปี นั่งอ๊อคตั๋วไปดูคอนที่ญี่ปุ่น = =" รบกวนชาวบ้านเต็มไปหมด

นั่งวางแผนช่อราษฎร์วังหลวง เอ้ย! ม่ายช่ายแล้วว - -

วางแผนแอบไปร่อนญี่ปุ่นนอกตารางทัวร์โดยไม่ให้แม่รู้ (น่าน ลูกดี)

 

เรื่องใหญ่สุดคงไม่พ้น...

เรื่องโดนแม่จับได้ว่าแอบมีเงินเก็บ ก้อนโตถึง 3 แสน - 3 -|||

หลังจากโดนเทศยกใหญ่จนเกือบจะโดนเตะออกจากบ้าน

(ด้วยเรื่องมีเงินเก็บเป็นของตัวเอง - - .... )

ก็โดนริบเงินที่อุตส่าสะสมมาทั้งหมดไปเข้าบัญชีฝากประจำแทน

TToTT จะถอนมาใช้ก็ไม่ได้ สมุดแม่เก็บไว้ บอกว่าอยากใช้อะไรให้เบิกแม่เอง

แม่คงกลัวลูกเอาเงินไปใช้ในทางไม่ดีไม่งามละมั้ง TTTT___TTTT

แล้วจะเบิกยังไงเป็นหมื่นๆ ได้ล่ะคะ?? >o<, ~~~~

อุตส่าวางแผนจะไปซื้อของโทโฮที่ญี่ปุ่นมาตั้งนาน ซิกๆ

 

เศร้าอยู่เป็นเดือน...

แต่สุดท้ายก็ไปขุดเงินสำรองที่เก็บไว้กรณีฉุกเฉินมากๆ ของตัวเองมา

พอรวมกะที่เก็บเพิ่มก่อนไปญี่ปุ่น 2 เดือน ก็พอมี Pocket Money ไว้ซื้อของดงบังแล้ว

* v *,, เย้~~~ (ไม่สำนึก - -")

จริงๆ ก็ไม่อยากให้แม่ต้องมาเป็นห่วง กังวลอะไรแบบนี้หรอก

แค่ไม่อยากรบกวนก็เท่านั้น -- แม้รู้ว่าถ้าขอก็คงให้บ้าง แต่...

ก็เราอยากเก็บเงินซื้อเองเป็นความภาคภูมิใจของเรานิ = 3 =

แถมก็กลัวจะโดนหาว่าไร้สาระ ใช้เงินเยอะกะของไม่เป็นเรื่อง แบบนั้น

โชคดีจริงๆ หาเงินได้อย่างเฉียดฉิวมากๆ >u<,,

แล้วก็ได้ของหน้าคอนมาสมใจ ~~~~~~~~~~~

 

เที่ยวญี่ปุ่นตะลอนกัน 2 คน เป็นอะไรที่สนุกได้อีก! สนุกกว่านี้มีอีกมั้ย? 55

*u*,, ขึ้นรถไฟไปร่อนที่ต่างๆ เป็นอิสระจากทุกปัญหา ไม่ได้คิดถึงอะไรข้างหลังเลย

ที่นั่นไม่มีเรื่องเรียนให้กังวล ไม่มีเรื่องงานให้หงุดหงิด ไม่มีใครคอยกวนใจ

เป็นความรู้สึกที่วิเศษมากๆ *~Alone in Japan~ Our Dream Country~*

 

....แต่ คอนเสิร์ตโดมก็ไม่น่าประทับใจเท่าที่คิดเลย ให้ตายเถอะ - -*

ขอโทษสำหรับคนที่ดูแล้วะทับใจนะ แต่สำหรับเรา...

มันเทียบไม่ได้ครึ่งของคอนโอรึคอนมิโรติกเลยด้วยซ้ำ...

จะว่า Feel ต่างกันก็ด้วย สถานที่จัดก็กว้างเกิน ไม่ใกล้ชิด

แต่ที่สำคัญที่สุดคงเป็นเพราะเราไม่ค่อยจะรู้สึกถึง Soul ในดนตรีละมั้ง

เหมือนร้องไปงั้นๆ ไม่สนุกสนานไปด้วย ไม่เป็นตัวของตัวเอง ทำตามบท พูดตามสคลิป

อาจเพราะมิคเสียงห่วยด้วย = = ไอ้มิคบร้า เรารึอุตส่าถ่อไปดู TToTT 

ถึงจะแอบร้องไห้ไปด้วยตอนได้ยิน Accap กันก็เถอะ X o,,

ตัวศิลปินน่ะเราไม่ได้ผิดหวังนะ แต่เป็นที่บรรยากาศและ Venue มากกว่าที่อดเศร้าไม่ได้

ยิ่งดูใน DVD Live แล้ว โอ้ จ๊อส~~ ครั้งเดียวพอ! ไม่ดูอีกแล้ว - -|||

 

จากนั้นก็มา วุ่นต่อกะการหาที่ฝึกงาน ก่อนเรียนจบ - -* ปวดหัวมาก

ยอมรับว่าเครียดมากกกกก กว่าจะอ้อนวอนแม่ขอฝึกใน กทม. ได้

งัดเหตุผลนานะประการ ทั้งอยากหาประสบการณ์ ทั้งหาเพื่อนอยู่ด้วยได้แล้ว

เอาความปลอดภัยมาแจงให้ดูเอย ไหนจะเอาลิสหอพักมาให้ดูอีก

แม่ก็ยังอยากให้ฝึกที่แถวบ้านอยู่ดี YoY เกือบจะไม่ได้อยู่ กทม. แล้ว

ดีที่พ่อช่วยสนับสนุน บวกกับบอกแม่ไปส่งใบสมัครไปหลายที่แล้ว ปฏิเสธเขาก็น่าเกลียด : P

เลยเป็นอันตกลงว่าเอาแค่ที่ส่งไป ถ้าได้ก็ฝึก ไม่ได้ก็ฝึกพัทยา

ไอ้เราก็ เยส!! ไปตายเอาดาบหน้า วะฮ่าๆๆๆ 

 

จริงๆ อยากได้ที่ที่ดงบังอาจจะมาพักอะนะ = u =,, หนีไม่พ้นเรื่องผู้ชาย 55

ไม่ Dusit ก็ Plaza Athenee แม้จะไปสมัครทั้ง 2 ที่แต่เขาก็ไม่รับง่า

TToTT เลยมาได้ลงตัวที่ Centara Grand ที่ Central World

(อย่างน้อยก็ได้ที่ที่ดงบังอาจจะจัด Event ละฟระ - 3 -,,)

 

หลังจากกลับญี่ปุ่น ยังไม่ทันได้พักก็เริ่มฝึกงานเลย

ย้ายออกจากหอเก่ามาอยู่หอใหม่กับเด็กบ๊องที่ไหนมะรุ~

การที่ได้มาใช้ชีวิตคนเมือง..ตื่นเช้า แย่งกันขึ้นรถไฟฟ้า ทำงาน เลิกเย็น

แวะช๊อป เบียดเสียดกันกลับ ถึงหอหมดแรง แล้วก็เริ่มวัฏจักรกันใหม่ในวันถัดมา

จะว่าเหนื่อยก็เหนื่อยนะ แต่รู้สึกว่าสนุกดีมากกว่า...

เพื่อนใหม่ สังคมใหม่ ปัญหาใหม่ๆ เป็นชีวิตในแบบที่เราไม่เคยรู้จัก

...การได้ใช้ชีวิตอยู่ร่วมกับคนอื่นก็ด้วย ^^,,

 

พอเริ่มจะลงตัว เรื่องร้ายก็ถาโถมเข้ามาโดยไม่เปิดโอกาสให้ตั้งตัว

พ่อป่วยหนัก...เป็นวัณโรค..ตับอักเสบ และร้ายกว่านั้น...

...มะเร็งเม็ดเลือดขาว...

 

...เราช๊อคมาก ตอนที่รู้เรื่อง เหมือนล้มทั้งยืน รู้สึกตัวเองชาๆ ทำอะไรไม่ถูก

จำไม่ค่อยได้ว่าตอนนั้นทำอะไรไปด้วยความรู้สึกแบบไหน...

 

ตอนแรกก็ไม่คิดว่าจะเป็นอะไรมากหรอกนะ เข้มแข็งมากเถอะ เหอๆๆ

ตอนนั้นไม่ค่อยได้ร้องไห้นะ ไม่รู้สิ มันเศร้าลึกๆ มากกว่า...

อาจเพราะฉาบตัวเองไว้มากๆ พอวันนึงน้ำหนักที่แบกรับมันมากเกินจะทานทน

ไอ้ที่เปราะบางอยู่ข้างในก็เลยพังทลายลงมาหมดซะนี่...

 

คล้ายตัวเอง กลับไปเป็นโรคซึมเศร้าอีกครั้ง...

มันมากมายเกินจะรับละมั้ง...เรื่องฝึกงานก็ต้อง Drop กลางคัน

หอที่วางแผนจะอยุ่กันก็ต้องย้ายออกชั่วคราว มาเฝ้าพ่อทุกวัน

คอยให้กำลังใจพ่อ คอยรองรับความรู้สึกแม่ ต้องแกล้งทำเป็นเข้มแข็ง

น้ำหนักขึ้น สุขภาพจิตแย่ เรื่องความสัมพันธ์ก็ยังไม่เข้าร่องเข้ารอย

...เวลาส่วนตัวก็ยิ่งไม่ต้องคิดถึง...

 

ปัญหามันมาในคราวเดียวเยอะเกินไปแล้ววว = ="

 

ซ้ำร้ายกว่านั้น ต้องมาช๊อคกับเรื่อง ดงบังฟ้องศาล อาจแย่ถึงขั้นแยกวงอีก

O___O ไม่นะ ไม่จริงงงงงง~~~ ความฝันของชั้น อนาคตชั้น เป้าหมายชั้น!!!!

ทำไมทุกอย่างถึงได้เลวร้าย... TToTT

 

เรื่องดงบังนี่ทำใจยากจริงๆ นะ ยากมากๆ เป็นอะไรที่ทำชีวิตหดหู่ไปแบบว่า 90% เลย

= =|||| คงเพราะมัน Link ไปถึงคำถามที่ว่า...แล้วต่อไปเราจะทำอะไร?...

Saddddddddd เรื่องก็ไม่เคลียร์ซะที คนเลวก็ยังคงลอยนวลเอาผิดไม่ได้

TT__TT จะออกก็ออกมาทั้งหมดเด้~~~ จะไม่ว่าเลยนะถ้าจะไม่มีดงบังอีกแล้ว

ขอแค่พวกนั้นมีความสุขได้จริงๆ ในชีวิตที่เหลือ...

 

เราทนไม่ได้หรอกนะ ถ้าจะให้คนที่เรารักทนทำงานเยี่ยงทาส ทรมานกาย ทรมานใจ

เพียงเพราะเราอยากเห็นเขาอยู่กันเป็นวงและเราจะยังได้ติดตามพวกเขาต่อ

....แบบนั่นเรียกว่าความรักงั้นเหรอ?...

สำหรับเรา...ถ้าสถานที่ที่อยู่มันแย่ก็อย่าฝืนอยู่เลย

ความดัง ชื่อเสียงหรือเงินทองไม่ได้ช่วยทำให้คนเราหนีวัฎจักรสงสารไปได้หรอก

สิ่งที่สำคัญที่สุดคือใจและสุขภาพของเรามากกว่า

เพราะงั้นไม่ว่าผลศาลจะออกมายังไงเราก็อยากให้ทุกคนมีความสุข...

ไม่ว่าความสุขนั้นจะเป็นรูปแบบไหนก็ตาม...

อยากให้เรื่องจบๆ ซะที ไม่ชอบให้คาราคาซังแบบนี้เลย = =

 

พอเข้าช่วงปลายปี เมฆหมอกอึมครึมก็ยังไม่จางไป...

เคสดงบังก็ต้องรอไปอีก อาจจะถึงปีหน้าโน่น ตัวใหญ่ก็กัดไม่เลิก

พ่อก็ย้ายมารักษาที่ รพ. พระมงกุฏ เราก็ตามมานอนที่ รพ. อยู่หลายเดือน

ระหว่างนั้นก็ต้องมา นั่งเทียนทำรายงานฝึกงาน เตรียม Present จบ

เพราะไม่อยากให้พ่อคิดว่า เราไม่จบเพราะพ่อเป็นสาเหตุ...

อย่างน้อยเราก็อยากทำอะไรให้รู้สึกมีชีวิตชีวาบ้าง...

 

ตั้งแต่มีเรื่องเข้ามานี่ เราไม่มีเวลาเป็นส่วนตัวเลย...ไม่ได้ทำสิ่งที่ฝันไว้

แทบจะจินตนาการไม่ออกเลยด้วยว่าต่อไปเราจะมีความสุขได้ยังไง?

และจำไม่ได้แล้วว่าเราเคยยิ้มอย่างมีความสุขครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่?

 

ตั้งแต่พ่อเริ่มป่วย นี่ก็ผ่านไปเกือบ 4 เดือนแล้ว..

พ่อยอมรับการรักษาด้วยวิธีเคมีบำบัด การรักษาเป็นไปได้ด้วยดีมาโดยตลอด

นี่อีกแค่อาทิตย์เดียวก็จะได้กลับบ้าน ของเราก็ Present จบไปรียบร้อย

เราดีใจมากที่ทุกอย่างดูจะเป็นไปในทางที่ดี...

 

เอาเถอะ "ไม่รู้ทุกข์ ไม่เห็นธรรม" เป็นเรื่องจริงอะนะ...

ยิ่งเรารู้สึกทุกข์แค่ไหน เรายิ่งเห็นคุณค่าของความสุขมากเท่านั้น

ทำให้เราพัฒนาจิตใจตัวเองขึ้น รู้จักเห็นอกเห็นใจคนอื่น

และมุ่งหวังหาความสงบในชีวิต ไม่สุขเกิน ไม่ทุกข์เกิน...

 

ปีนี้มีอะไรมากจริงๆ ความฝันของเราก็คงต้องขอพักเอาไว้ก่อน

ก็เรื่องพ่อสำคัญที่สุดนี่นา พ่อเป็นแบบนี้เราไม่มีกระจิตกระใจทำอะไรหรอก 

รอให้พ่อหายดี รอให้แข็งแรงเป็นปกติ เราค่อยหาวิธีมีความสุขในชีวิตใหม่ ^^

พี่ชายก็กลับมาแล้วด้วย เรื่องจะไปเรียนภาษาที่ญี่ปุ่นก็คงไม่ใช่แค่ฝัน

(ขอมาตั้งแต่ ม.ปลาย ป.ตรี ตอนนี้ถ้าไม่ได้ก็คงไม่ได้ไปตลอดแล้วละมั้ง - -)

 

ปีใหม่ปีหน้า หวังว่าเราจะประสบพบเจอสิ่งดีๆ บ้าง จะเบญจเพสแล้ว กรี้ด~~~

= 3 = คำอวยพรปีใหม่ปีนี้ขอเป็น...

   1. ขอให้พ่อและครอบครัวแข็งแรง มีคุณภาพชีวิตที่ดี มีความสุข คิดถูก คิดดี

   2. ขอให้ดงบัง และคนที่เรารัก มีความสุขในแบบของตัวเองไปพร้อมๆ กับเรา 

   3. ขอให้ตัวเราพัฒนาจิตใจเป็นคนที่ดีขึ้น เข้มแข็งขึ้น ไม่ย่อท้อกับอะไรง่ายๆ 

 

*HaPpY Xiah Day >u<,, จุนซูผู้น่ารัก ขอให้รอยยิ้มอันสดใสอยู่กับหนูตลอดไป 

*HaPpy TVXQ Day *o* มาถึงอีกแล้ว~~ ขอให้ปีหน้านี้ดงบังโชคดีไปตลอดทั้งปี

ขอให้มิคกี้เป็นที่รักของทุกคนเหมือนที่เป็นเสมอมา (เกี่ยว? 55)

 

*MeRry ChRistMas & HaPpy NeW YeaR 2010 ล่วงหน้า~~~

ถึงทุกคนที่ยังมีความฝันและความหวัง~~ สู้ต่อไปนะคะ ^^,,

 

Comment

Comment:

Tweet

ทำไมหนึ่งปีของเรามันเหมือนกันเลยฟระ? -"-

ช่างเป็นครึ่งปีที่สุขเกิน และครึ่งปีหลังที่เศร้าเกิน ถ้าเศร้าสลับเดือนกันคงไม่ทำให้แย่ได้ขนาดนี้ เวลาสุขมากๆ มันก็ไม่ได้ช่วยอะไรหรอกนะถ้าปัจจุบันมันแย่เนี่ย = =

แต่อย่างน้อยก็ยังมีความทรงจำดีๆ ให้คิดถึงอยู่

ทั้งคริสต์มาสและปีใหม่ ก็ยังขอพรเดียวกันเหมือนเดิมมาตลอด

ขอให้ดงบังมีความสุข รวมถึงเราและคนที่เรารักด้วย ^^

Happy Xiah Day

Happy TVXQ Day

Happy New Year 2010<<ไม่แย่เหมือนครึ่งปีที่ผ่านมานี้จะดีใจมาก TTOTT

#1 By Nashi on 2009-12-26 13:18