ไม่น่าเชื่อว่ารูปมิคจะทำให้มีแรงทำงานขึ้นมาได้ >o< ไฟลุกกันเลยทีเดียว (หวังว่ามันจะอยู่นานๆ ได้ข่าวว่าของพี่มอดไปแล้วเมื่อเช้า? 5555)

มิคน่าร้ากกกกกกกกกกกกกกกกก ให้ตายเหอะ ผู้ชายบ้าอะไรน่ารักได้ทุกท่วงท่า อั๊งงงงงงงงง (ไอ้นี่ก็สามารถชมได้ทุกท่วงท่าเช่นกัน กร๊ากกกก)

ขำ sms เมื่อเช้า ยิ่งกลับมาดูรูปเอเลี่ยนยิ่งคิดว่า...จริงด้วยแฮะ ได้เพราะหน้าที่ทำมาให้เหมือนคนแน่ๆ เลย มันถึงได้สัดส่วนขนาดนั้น!!! วะ ฮ่าๆๆๆ (จะโดนมันหลอนอีกมั้ยคืนนี้ -"-)

เมื่อคืนฝันร้ายอีกแล้ว ก็เลย...ตื่นสายอีกแล้ว -"- คราวนี้ฝันเห็น..ผีแหละ เลยยิ่งหลอนหนักกว่าเดิม คิดถึงมิคก่อนนอนแท้ๆ ทำไมไอ้บ้านี่มันโผล่มาได้ว้า~~~ หรือเอเลี่ยนจะส่งมา?? โอ้ สุดยอด น่ากลัวมาก นี่พัฒนาขนาดมีพันธมิตรเป็นผีแล้วเหรอเนี่ย = = หรือเราควรจะดีใจที่อย่างน้อยก็ไม่ได้ฝันเห็นเอเลี่ยน - -"

คอนเอสเอ็มนี่เหมือนไปปิคนิคจริงๆ นั่นแหละ ซื้อข้าวกล่องไปนั่งโซ้ยน่าจะเดิ้นนะเนี่ย อ่ะ...เค้าให้เอาของกินเข้าไปป่าวหว่า? ไม่เป็นไร แอบเอา กร๊ากกกก (ไม่เคยสลดหรอก วะ ฮ่าๆๆ)

อารมณ์ดีเพราะได้เห็นรูปมิค ชอบชุดที่สนามบินมากๆ อ่ะ มิคใส่แล้วเข้าสุดยอด โดยเฉพาะทรงผม >/////< แค่เอาผ้าไปพันคอใครจะคิดว่ากองๆ แบบนั้นมันจะดูดีได้ขนาดเน้~~~~ >o< (คาดว่าวันไหนไม่ได้ชมมันจะลงแดงตาย 5555) ชอบหมวกใบสีดำของมิคจริงจัง ใส่อีกบ่อยๆ นะ น่ารักโคดอ่ะ เอามาปิดหูแล้วมีสายห้อย ฮึ่ยๆๆ จะน่ารักไปไหนมิกกี้~~! XD

จบสิ้น...มีความสุขแระได้ตายอย่างสงบ เหอะๆ

ps. สุ่มเจ๊ง ประหนึ่งเส้นเลือดขาด TTOTT เป็นอารายของมันเนี่ย -"-
ps2. ฟูจิฟูจิ~~~ Matane!

วงจรอุบาทว์จริงๆ น่ะแหละ TTOTT

วันนี้กลับบ้าน กินอิ่มจนพุงกาง วะ ฮ่าๆๆๆๆ (คิดอยู่แค่เนี้ย กิน นอน ผู้ชาย กร๊ากกกก)

เห็นงานเสร็จแล้วดีใจด้วย~~~~~ เหลืออีกนิดหน่อย ไว้พอกระตุ้นให้ไม่ว่างเกินไปไง ^^

เรายังไม่ได้เริ่มอ่านเกาหลีเลย ว่าจะเริ่มพรุ่งนี้แหละ -"-

เรื่องภาพลงสีอ่ะ เริ่มคิดแระว่าท่าจะจริง แต่เพราะรูปตอนแรกมันมีไอคอนเว็บข่าวขึ้นไงเลยนึกว่าของจริง อ่ะนะ ลืมไปว่าแคสมีอบิลิตี้เหลือเชื่อจริงๆ ตัดต่อภาพ...ยังได้ ไม่รู้จะว่าไงแระ สงสัยอีกหน่อยคงได้ตัดต่อเป็นหนัง เหอะๆ ทำจริงจะดีใจนะ ขอคู่แจ่มๆ แบบโซลMYC ซึกิ อากี้ ไม่ก็ทูยู ก็ได้ (ขอทูยูแบบคนกับคนนะ คนกับเอเลี่ยนไม่เอา -"-) มีจริงได้กรี๊ดแตกกันแน่ๆ วะ ฮ่าๆๆๆ >o<

ได้บัตรคอนแล้วน้า~~~~~~ เด๋วเอาไปให้พรุ่งนี้ ส่วนตังค์ยังได้มาแค่หมื่นวอนแหละ อีกหมื่นเราก็ทวงเพื่อนมันเรื่อยๆ อยู่ ออกแนวจะไปอังกฤษแล้วเลยมึนๆ กะชีวิต -"- ตอนเย็นๆ น่าจะเอามาฝากไว้ที่บ้านล่ะ เพราะงั้นอีกหมื่นที่เหลือก็รอต่อไปก่อนนนน

ได้โบราโบร่ามาครอง กะว่าปิดเทอมต้องดูอีกรอบให้ได้ มิกกี้สุดยอดดดดดดดดดดดดด >////< ตอนนั้นกะลังเคะได้ที่ แจกะเซียก็กล้ามอีกเห้อออออ ตาย...แอ่ก =////=

หวังว่าจะไม่ตายตอนสอบไปก่อนนะ -"-

FIGHTING!!!!!

ฟูจิฟูจิ วู้ๆ (เป็นบ้าไรสองตัวนี้? 55555)

เป็นเอามากน้องกรู (-_-!)

รูปออกแล้ว แต่...ทำไมมีแต่ยุนฟระ - -" มิคก็มีอ่ะ แต่น้อยมาก ยิ่งมินๆ นี่ไม่ต้องพูดถึง -"- เอเลี่ยนไปทำคุณไสยอะไรไว้ในจีน???? ทำไมรูปมันเยอะงี้ = =

อ่านสัมภาษณ์รายการวิทยุแระ บอกว่ามิคแต่งอีกแล้วทำให้งงหนักกว่าเดิม หรือเซียอาจจะบอกว่ามิคแต่งเนื้อ เซียแต่งทำนอง อย่างที่เราเข้าใจกันมาตั้งแต่แรกก็ได้นะ แล้วที่มันงงๆ ไปก็เพราะตอนซิงเกิ้ลออกไม่ยักกะมีชื่อมิคขึ้นเป็นคนแต่ง หรือว่านั่นเป็นนามปากกามิค? ฟังดูตลกๆ นะเนี่ย - -" มันอาจเป็นความลึกลับของเพลงนี้ที่เราไม่มีวันเข้าใจ 5555

นั่งเขียนบทบรรณาธิการเสร็จแล้ว เหลือแค่ถอดเทปสัมภาษณ์ล่ะ ดีใจ ~~~~~~~ TTOTT เด๋วจะได้ฤกษ์อ่านเกาซะที (ในที่สุด -"-) ญี่ปุ่นสอบปลายอาทิตย์เลย คงยังชิวได้อยู่ (???)

รู้สึกว่าสุ่มก็ยังไม่ค่อยมีข่าวไรใหม่ๆ อยู่ดี ไอ้ที่มีเน็ตก็ไม่แรงพอจะโหลด = = เห็นป่าว ไอ้ดีวีดี camping อ่ะ มี eng subbed แล้วน้า >o< อยากดูโฮกกกกกกกกกกกกกกกกกก แต่เน็ตโหลดไม่ได้ ไฟล์มันต้องใหญ่โคดแน่ๆ เลย TTOTT เพราะงั้น ทำหน้าที่แคสที่ดี อย่าลืมโหลดดดดดดดดด (แล้วเมื่อไรเราจได้ดู -"-) อาทิตย์หน้าก็สอบคู่ รอไปก่อนแล้วกันนะมิค TTOTT

FIGHTING!!!

ps.คืนนี้เบ็ตตี้ไม่กลับมานอนหอ แล้วเราจะนอนคนเดียวยังไง ไม่น่าดู Ghost Hunt เลยอ่ะ เศร้า -"- แต่ถ้าค้างหอพี่ต่อ คงไม่ได้ไปสอบ - -" อันไหนเศร้าหนักกว่ากันเนี่ย เหอะๆ

อ่านหนังสือจบหนึ่งรอบ~~~! เป็นวิธีแก้ความขี้เกียจ แบบ..ขี้เกียจกระทั่งจะตั้งใจอ่าน อะไรทำนองนั้น - -" เลยต้องอ่านหลายๆ รอบมันจะได้ซึมเข้าหัว 5555 แบบนี้มันน่าจะเสียเวลากว่าอีกนะเนี่ย = =

แล้วก็เลยได้มานั่งฟังซ้ำ อืม...อาจจะจริงอย่างพี่ว่า ตอนอัลบั้มสามยังฟังตั้งนานกว่าจะซาบซึ้งว่ามันเพราะ -"- อัลบั้มสี่เลยอาจจะเป็นงั้นก็ได้ หรือไม่ก็ใช้เวลาฟังมากกว่า?? 55555 เป็นงั้นก็ดีสิ เราชอบใช้เวลากะอะไรสักอย่างนานๆ มันจะรู้สึกเหมือนได้ดื่มด่ำเต็มที่ (เหมือนเวลาดูมิค อร๊างงงง >////<)

เห็นที่สุ่มกำลังเถียงเรื่องเหมือนเพลง under my skin ของ sarah connor ถ้าจริงก็น่าห่วงอยู่ เพราะไม่น่าเอาเพลงที่มีคนเอาไปซ้ำมาเป็นเพลงประจำอัลบั้มอะนะ มันต้องเป็นเพลงที่ต่อให้มีคนมาซื้อก็ไม่ขายด้วยซ้ำ ประมาณว่า ดงบังร้องได้คนเดียว หรือไม่ก็ ต้องร้องคนแรกอ่ะ ใครเอาไปร้องจากนั้นก็ต้องทำให้นึกถึงดงบังอะไรทำนองนี้เลย ยังไม่ได้ไปฟังต้นฉบับไม่รู้เป็นไง ลองหาดูๆ~

จริงๆ เราไม่ได้ panic เรื่องอัลบั้มสี่ก่อนหน้านี้หรอก เพราะเดอกับดงบังไม่เหมือนกันนี่ ที่เราผิดหวังกะเดอ เพราะเอกลักษณ์เดิมมันหายเกลี้ยงไม่เหลือ แต่กับดงบัง...อัลบั้มนี้มันก็ไม่ถึงกับเรียกว่าเอกลักษณ์หายนะ (ปกติมีป่าวหว่า? 5555)เพียงแต่มันไม่เท่าที่คิดไว้เท่านั้นเอง เราว่าเป็นความคาดหวังที่หนักมากสำหรับดงบังจริงๆ น่ะแหละ -"- พอคิดแบบนี้แล้วก็เลยรู้สึกว่าทำไมถึงเป็นแฟนเพลงที่เอาแต่ใจงี้นะ = = มันก็เพราะ...เราชอบดงบังที่เพลง ก็เลยอยากจะลุ้นให้เพลงออกมาดีล่ะมั้ง แต่ก็อยากจะให้ประสบความสำเร็จ (มิคจะได้ร้องไห้อีกรอบ? ไม่ใช่แระ 5555)เป็นความคาดหวังที่ยิ่งใหญ่กว่าตอนเดอซะอีก เรียกว่าไม่รู้จักพอก็ได้นะเนี่ย - -"

ยังไม่เห็นรูปมิคโชว์ไหล่ขาวเลย เด๋วขอไปดูก่อน~~~ เผื่อคืนนี้จะฝันถึง >o<

ต้องอ่านหนังสืออีกรอบด้วย TTOTT โชคดีกับการทำงานและอ่านหนังสือ~~

Gambarou!!!!

ตื่นมาอ่านคันจิ ขยันมะ? 5555 ก็เลยได้รู้ว่าสุ่มใช้งานได้แล้ว อ๊ากกกกกกกกกกก >o< (ขาดสุ่มเหมือนขาดใจจริงๆ -"-)

เราเห็นด้วยกับพี่ทุกอย่างน่ะแหละ เราคาดหวังมากไปจริงๆ มาคิดดูแล้ว พวกนั้นก็ไม่ได้ยิ้มเพราะอยากยิ้มกันสักเท่าไร แล้วเราก็ไม่เข้าใจว่าการฝืนบังคับคนอื่นมันดีตรงไหนกัน เรายิ่งโมโหสไตลิสต์นั่นแทนแจมากๆ หน้ามันยังนอยไม่หายเลยอ่ะ - -" ยิ่งล่าสุดมีเพรส เราเห็นเสื้อผ้าที่ทุกคนใส่เรายิ่งเครียด คือที่ผ่านมาไปเพรสเราก็คิดว่ามันคงมีเลือกๆ เองบ้างแหละ (ไม่งั้นยุนจะออกมาเป็นงั้นได้ไง กร๊ากกก) แต่ชุดคราวนี้เห็นแล้วรู้เลยว่าให้ออกมาตามคอนเซ็ปต์อัลบั้ม ซึ่งมันไม่เข้ากับใครเลยนอกจากมิค -"- นี่ไม่ได้ลำเอียงนะ ของแจก็เปิดเยอะไปเหอะ กล้ามมันสวยก็จริง แต่ไม่ต้องโชว์ขนาดน้านนน = = หน้าแจยังสติลล์นอยได้ที่ แต่เราก็ดีใจนะที่มันไม่ต้องฝืนยิ้มมาก แต่พอเข้ากล้องจริงๆ ก็ต้องยิ้มอยู่ดี เรายังไม่เห็นใครยิ้มอย่างมีความสุขเลยตั้งแต่กลับเกาจะทำอัลบั้มสี่ มันเพราะทุกคนกำลังฝืนตัวเองอยู่ หรือเพราะเอสเอ็มมันสั่งให้เปลี่ยนลุกหว่า???

เราว่า...การร้องเพลงที่ตัวเองไม่ได้ชอบน่ะ มันก็ไม่ต่างอะไรกับการเรียนหรือทำงานที่ตัวเองไม่อยากทำหรอก แต่บางทีมันอาจจะหนักหนากว่านั้นก็ได้ มันคงเป็นการต้องทำให้คนอื่นรักในสิ่งที่ตัวเองทำ โดยที่ตัวเองก็ยังรักมันไม่ลงอะไรแบบนั้นน่ะ...ทรมานน่าดู = =

หนทางนี้ดงบังอาจมาไกลเกินไปจริงๆ แล้วก็ได้ มันเหมือนจะให้ถอยกลับไปก็ไม่ได้ จะเดินหน้าก็ลำบาก อยากจะให้บินไปได้สูงกว่านี้แต่คนทำปีกมันดันไม่ยอมลงทุนแล้วอย่างที่พี่ว่า มันเป็นเรื่องที่ช่วยไม่ได้จริงๆ พวกเราก็ได้แต่เฝ้ามองเท่านั้นแหละนะ TTOTT

มันไม่ทำให้เราเครียดหนักกว่าเดิมไปเท่าไรหรอก แค่ทำให้ยอมรับความจริงได้มากขึ้นซะที เราคงเป็นพวกยึดติดมากเกินไปจริงๆ ถึงได้เจ็บหนักมาก่อนหน้า ทั้งที่ความจริงเดอมันก็ไม่ได้ทำผิดอะไรน่ะนะ = = นี่ขนาดเป็นระดับที่ไม่รุนแรงเท่า ดงบังยังทำเราเซ็งได้เลย สงสัยต้องเลิกคาดหวังในตัวคนอื่น ฟังเพลงขำๆ ไปท่าจะดี (มันจะดีจริงมั้ยเนี่ย??? -"-)

เห็นคนอื่นฟังเพลงแค่เพราะ ไม่ได้ยึดติดกะวงมันก็น่าอิจฉาเหมือนกันนะ แต่เราว่าศิลปินน่ะ ต่อให้เพลงเพราะทุกอัลบั้ม แต่ไม่มีตัวตนของคนร้องอยู่เลยมันก็ทำให้รักไม่ได้หรอก จะไปชื่นชมอะไรกับร่างทรงที่ถูกเงินจ้างให้มาร้องเพลงเพราะๆ ที่คนแต่งเพลงก็เขียนเพราะถูกจ้างมาให้เขียนเพลงดีๆ เหมือนกัน เราว่าศิลปะมันมีจิตวิญญาณนะ แต่ยิ่งเวลาผ่านไป เงินมันก็ยิ่งทำลายจิตวิญญาณพวกนั้นไปจนแทบจะกลายเป็นซากศพเหลือมาให้เราฟังทุกทีแล้ว เซ็ง.... (บ่นประหนึ่งจะเป็นปรัชญา 5555) เพิ่งตอบข้อสอบเรื่องสังคมที่เสื่อมโทรมลงเพราะเงินไป เลยยิ่งเบื่อ เราว่านะ ถ้าสักวันเราแก่ตัว เราคงได้ไปซื้อบ้านอยู่ในสวนคนเดียวแน่ๆ เลยอ่ะ อยู่กะธรรมชาติปลูกผักกิน สบายใจ กร๊ากกกกก (ตอนนั้นคงไม่มีผู้ชายที่ไหนมาทำให้บ้าแล้วมั้ง...เหรอ? -"-) ถ้าได้ตายไปแบบนั้น เราว่าเราก็มีความสุขแล้วล่ะ~~~ มักน้อยสบายใจ วะ ฮ่าๆๆๆ (แต่ทำไมถึงมักน้อยกะดงบังไม่ได้ก็ไม่เข้าใจ ฮึกกกกกกกกกกก ไอ้วงบร้านี่~~~~~~ TTOTT)

เมื่อคืนฝันฮามาก เอาเหอะ แม้มันจะน่าอายแต่จะเล่าให้ฟัง -"- ฝันไปได้ไงฟระไม่เข้าใจ (อ้อ ในฝันเป็นผู้หญิงก่อนแล้วค่อยเป็นผู้ชายล่ะ กร๊ากกกก) เราฝันว่าเราเป็นผู้หญิงคนที่มิคแอบรักตอนประถมแหละ!!! (ได้เป็นผู้หญิงกะเค้าซะทีแล้ว วะ ฮ่าๆๆๆๆๆ << นี่คือเรื่องน่าปลื้มใจ???) โอยยยย จะตาย ไอ้มิคบ้า น่ารักตั้งกะเด็ก >o< แต่ก็นะ สุดท้ายมิคก็ไปอเมริกา (ไม่ได้กลับไปดูรายการนั้นแต่ไหงถึงฝันสมจริงนักก็ไม่รู้ -"- อารมณ์ประมาณจะบอกรักกันอยู่รอมร่อ ดันหนีไปเมกาซะงั้น = = หรือจะหนีเพราะเราหว่า? กร๊ากกกก) แล้วเราก็...กลายเป็นผู้ชายไปเป็นแฟนกะฮันเกียง??? -"- ได้อย่างไรมิอาจรู้ เข้ามาได้ไงฟระ? - -" (จริงๆ น่าจะแปลกใจที่เปลี่ยนเพศยังไงมากกว่า 55555) แต่ที่ฮาคือ ฮยอกแจที่เป็นแฟนกะ...ใครสักคนไม่รู้ในเอสเจ -"- เป็นเพื่อนสนิทกะเรา เราเลยได้ฟัดฮยอกเป็นที่สนุกสนาน ไอ้ผู้ชายบ้า ทำไมมันน่ารักงี้ว้าาาาาาาาา >//////<

จากนั้นก็ตื่น แบบมึนๆ แล้วหลับต่อ เลยได้ฝันว่าไปดูโชว์เคสที่โรงแรมกะพี่ (เล็กกว่าของจริงบานเบอะ ห้องสัมนาในโรงแรมเนี่ยนะ????) จากตอนแรกที่ต้องไปต่อแถวอยู่กะพวกแคส ฉกชิงกันจะเป็นจะตาย แต่สุดท้ายดันได้ที่ดีที่สุดแถวหน้าชัดแจ่ม โอ้ สุดยอด ทุกคนนั่งคุยกันดูเป็นธรรมชาติมั่กๆ ที่สำคัญโคดหล่ออออออออออออออออ >//////< ตายเหอะๆๆๆ มินๆ แมนขึ้นสุดยอด น่าให้จับกดมิคยิ่งนัก อั๊งงงง >o< แต่มิคดูหลบหน้าหลบตาไม่อยากให้เห็นยังไงก็ไม่รู้ สงสัยเพราะทรงผมเห็ดเบี้ยวนั่นแหละ ปิดไปซะข้างนึงแระ = = แจหล่อมาก เซียยิ่งหล่อๆ เออ ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าได้มิคทรงเห็ดเบี้ยวมา แต่เซียดันกลับไปทำผมตอนคอนโอที่ไทยอ่ะ แจทำผมตอน bonjour สงสัยเราจะเลือกลุคที่ชอบมาเองเสร็จ กร๊ากกกก ส่วนยุน...เอ่อ ก็นั่งอยู่ตรงนั้นแหละ = =

ปัญหาคือ พี่ไม่ยักกะกรี๊ดอะไรกะเราเท่าไร เราเลยนอยๆ เหมือนบ้าอยู่คนเดียว (โรคจิตเหมือนคราวที่แล้ว ที่เราฝันว่าชวนพี่ไปญี่ปุ่นแต่พี่บอกว่าไม่อยากไปอ่ะ อันนั้นเคืองๆ 55555) แล้วก็ดูมันเต้น โอ้วววววววววว ทรงพลังงงงงงงงงงงง โฮกกกกกกกกกกกกกก สุดยอดดดดดดดดดดดดด เสียงดีเป็นเลิศละลายตายอยู่ตรงน้านนนนนนนนนนนนนนนนนนนนน >o< ฆ่ากันเหอะ ไอ้บร้าาาาาา แต่นะ ปัญหาอย่างเดียวคือเพลงมันไม่เพราะ ห้า ห้า ห้า สงสัยจะคิดมากจนเก็บไปฝันแหงๆ -"-

จบความบ้า ไปอ่านหนังสือต่อดีกว่า ใช้เวลาเมนต์เกือบชม.ได้ มีประโยชน์มั้ยเนี่ยยยยยยยยยยยยย (เอาไว้ระบายความเครียดไง 55555)

ไว้ไปหาไรกินกันหลังสอบ TTOTT จะบ้าตายอยู่แระ

มันหายไปเพราะเรารู้สึกว่าเป็นเรื่องอยากจะบ่นกะตัวเองมากกว่าจะอยากให้ใครเห็น (หมายถึงมันก็บ่นกะพี่ไปแล้วด้วย ไม่รู้จะบ่นซ้ำทำไม 5555) ก็เลย draft ไว้น่ะ คิดว่าถ้าได้อ่านก็อ่านไป ถ้าไม่ได้อ่านก็ไม่เป็นไร เรารู้สึกว่าบล็อกมันเป็นที่ไว้ระบายให้คนอื่นฟังมากกว่าจะบ่นกับตัวเองน่ะนะ ^^ ยังอุตส่าห์อ่านทันอีกแฮะ 5555

วันนี้เราไปกินข้าวกับเพื่อนมา ไปเอาฟิคอเดียน่าอ่ะ ได้มาแระ อ่านกี่ทีก็ยิ้มแก้มปริ >////< (ได้ข่าวว่าต้องอ่านหนังสือสอบ -"-) อ่ะนะ เอาเป็นว่าวันนี้ก็ได้เรียนรู้อะไรเพิ่ม หรือจะตอกย้ำก็ไม่รู้ เพื่อนเราสองคนก็ชอบดงบัง แต่คุยไปคุยมาแล้วก็คงจะชอบนิสัย หน้าตา มากกว่าจะมาเฮิร์ทเรื่องเพลงอย่างพวกเราน่ะนะ ถึงจะผิดหวังแต่ก็ไม่ได้เก็บเอามาเป็นอารมณ์ เลยไม่รู้ว่าควรจะดีใจหรือเสียใจดีที่ฟังเพลงเป็น แต่ไม่ได้เอาจริงเอาจัง = = แล้วเราก็เกิดรู้สึกว่า ถ้าเราไม่ได้เจอพี่จะเป็นยังไงนะ? เหมือนโดนถามด้วยประโยคเดิมๆ แล้วคำตอบก็เหมือนเดิม 5555 นิสัยไม่ดีชอบเปรียบเทียบอีกล่ะ -"-

การทำในสิ่งที่ชอบ และชอบในสิ่งที่ทำมันไม่เหมือนกัน แต่ว่าการได้ทำในสิ่งที่ชอบ มันทำให้เราได้ชอบในสิ่งที่(ถูกบังคับให้)ทำ เพราะงั้นการที่เราได้ชอบดงบัง ก็ทำให้เราชอบเรียนไปด้วย คงเป็นปฏิกิริยาต่อเนื่องกันที่แยกไม่ขาดล่ะมั้ง เวลาคะแนนห่วยครั้งสองครั้งยังไม่เป็นไร (จริงๆ จะไม่เป็นไรเลยถ้าไม่มีคนมาคอยนั่งเทียบคะแนนแล้วกระดี๊กระด๊าจนน่าหมั่นไส้ แล้วพอตัวเองได้แย่ก็บ่นไม่เลิก ฮึ่ย...ขอหน่อยเหอะ -"-)เพราะงั้นจะผิดหวังกับดงบังสักครั้งสองครั้งก็คงจะไม่เป็นไรเหมือนกัน คนเราทำพลาดได้ ไม่ใช่พระเจ้านี่นะ (แถมพลาดเพราะไอ้หน้าเลือดนั่นด้วย เคืองๆๆๆ)

โชคดี(หรือโชคร้าย?)อย่างเดียวของเราก็คือ แฟนมันเยอะ อัลบั้มนี้ห่วย ยังพอแก้ตัวอัลบั้มหน้าได้ ยังมีเวลาอีกเยอะจนกว่าจะไม่มีให้แก้นั่นแหละ ถึงตอนนั้นภูมิคุ้มกันเราอาจแข็งแรงพอที่จะไม่เป็นไรแล้วล่ะมั้ง?

พฤหัสนี้ไปนั่งร้องไห้ด้วยกันเถอะ TTOTT จะดีใจหรือเสียใจเด๋วก็รู้ เหอะๆ (น่าจะเป็นอย่างหลังซะด้วย -"-)

Mata~~~!

ลืมไปว่าล็อกอินอีกอันอยู่ มึนได้อีก -"-

วันนี้ไปกินข้าวร้าน แซงแชงแมงมาก (ชื่อฝรั่งเศส แดะอ่านตามเพื่อนไปงั้นแหละ เหอะๆ) อร่อยดี สมราคา ตรงโตคิวอ่ะ ชั้นหนึ่ง เคยเห็นป่ะ ที่อยู่ใกล้ๆ MC เค้กก็โอเค ไม่หวานดี เนื้ออร่อยเลยแหละ ไว้ไปกินกันๆ (ไม่ทันไรหาเรื่องกินอีกล่ะ 55555)

โชคดีกับการสอบพรุ่งนี้ ^^ GAMBAROU~~~!!!

วันนี้จะได้ฤกษ์อัพบล็อกใหม่มะเนี่ย? เหอะๆ เมนต์ในนี้รอไปก่อนละกัน~~

วันนี้ค่อยยังชั่วเพราะเพลงที่เซียแต่งออก ก็เพราะดี แต่เห็นเนื้อแปลอังกฤษแล้วยังไม่ค่อยโดน คิดว่า white lie ดีกว่าจม ทั้งธีมและภาษาที่ใช้ ถึงจะเคยอ่านแค่แวบเดียวก็เหอะ นี่พยายามหาอะไรโดนๆ ทั้งเพลงแล้วก็ยังไม่เจอ ขนาดตีความได้ยังเฉยๆ ก็ไม่รู้ว่าตั้งใจแปลจริงๆ จะได้มากกว่านี้รึเปล่า = =

ส่วนเรื่องทำนองกับการร้อง โอเคเลยแหละ โอเคมากๆ กว่าเพลงอื่น จะบอกว่าเพราะได้มั้ยก็คงเพราะมั้ง อย่างน้อยจากที่ฟังมาก็ให้ความรู้สึกว่าน่าเอามาตั้งใจฟังมากกว่าเพลงอื่น (ในอัลบั้มห่วยนี่ ฮึ่ยๆๆ)ก็น่าดีใจที่อย่างน้อยดงบังก็คงจะยืนด้วยขาของตัวเองได้ถ้ามันตัดหางปล่อยวัดจริง -"- เราเริ่มคิดแล้วล่ะว่าเอสเอ็มจะจับดงบังทำแบบ H.O.T. แน่ๆ ห้าปีแล้วก็ให้แยกวงทั้งที่ไม่อยากแยก จริงอยู่ว่าตอนนี้ไม่เหมือนกับเมื่อก่อน เราก็ได้แต่ขอให้ยุนมันเข้มแข็งอย่างที่เอริคเป็น จะได้ไม่หงอเป็นหมาเฝ้าบริษัทให้อีซูมาน (เรียกชื่อมันทีไร สะใจดีจริงๆ5555)คิดดูสิ นี่ปีที่ห้า อัลบั้มที่สี่ แต่กลับออกมาได้แย่อย่างคาดไม่ถึง ไม่ใช่ต่ำกว่าความคาดหวัง แต่เทียบอันเก่าไม่ติดฝุ่นด้วยซ้ำ ต่อให้เราไม่ได้หวังอะไรเลย แต่ก็ไม่คิดว่ามันจะแย่กว่าอัลบั้มก่อนๆ มากขนาดนี้ -"- เพลงบัลลาดที่ออกมาเทียบ hey! girl กับ On&On ไม่ได้ด้วยซ้ำ เทียบไม่ได้กระทั่ง unforgettable หรือ like it is now สองเพลงหลังนี่เทียบกับเพลงที่คิดว่าอยู่ในขั้นเพราะ ฟังได้แล้วนะ ยังไม่เอาไปหรูขนาด Tonight เพลงใหม่ทำให้เรารู้สึกว่าดงบังไม่ใช่วงประสานเสียงอย่างที่เคยเป็นแล้วอ่ะ เหมือนบอยแบนด์ตะวันตกไปเลย ดงบังหายไปไหนแล้ว? TTOTT

เอาเถอะ วันนี้ดู perf don't bring me down ไป ตอนแรกก็เหมือนจะดี แต่ก็เหมือนเพลง ดูไปเรื่อยๆ ก็เบื่อซะงั้น ท่าเต้นก็ไม่มีอะไรแปลกใหม่ ยิ่งดู mirotic ยิ่งรู้สึกว่าแค่นิวเคลียสของ tri-angle ก็ยังเทียบไม่ได้ด้วยซ้ำ

เราว่าอีซูมานมันคงโรคจิต มีความสุขที่ได้เหยียบย่ำวงที่ตัวเองปั้นมาให้ถึงจุดสูงสุดกับมือ ทำให้เละตุ้มเป๊ะแล้วยังมีคนชื่นชม ป่านนี้มันคงหัวเราะจนกระเพาะหลุดออกมาทั้งยวงแล้วมั้ง (ขอให้หลุดจริงนะจะตามไปตื้บเครื่องในมันให้เละคาเท้า ฮึ่ยยยยยยย)

ถ้าเมนต์ต่อคงจะยาวจริง ไปอ่านหนังสือดีกว่า = = นอนดึกอีกแล้วดิ แถมตื่นเช้าอีก คืนนี้ก็นอนเยอะๆ ชดเชยแล้วกัน เด๋วเน่าแล้วพาลเจออัลบั้มใหม่ จะชวนเน่าหนักกว่าเดิม -"- ไม่งั้นเราก็คงได้เน่าด้วยกัน ห้า ห้า ห้า

Take Care~~~~

ค้างได้นะ แต่ทอมาก่อน จาได้รีบกลับบ้าน เลิกห้าโมงทำงาน

ไม่อยากจะนับว่าผ่านไปกี่อาทิตย์แล้ว แต่บล็อกก็ยังไม่ได้อัพ...5555 ไม่ได้เร่งๆ ~~~~

เราไม่รู้ว่าอะไรทำให้กลับมายืนได้อีกครั้ง วันต่อๆ มาเราก็แค่ทำในสิ่งที่ตัวเองอยากทำที่สุด แล้วมันก็จบด้วยการดูดงบังเมดเลย์ ทั้งคอนเสิร์ตและ AAI 5555 AAII ไม่นับนะ มันใกล้เกิน รู้สึกเฮิร์ทแปลกๆ -"- (คงเพราะมันเป็นอะไรที่ตอกย้ำการตลาดของเอสเอ็มด้วยล่ะมั้ง...)

แต่เราดูคอนทีได้นะ เพราะเป็นคอนที่ดีที่สุด (ไม่นับที่มิคตื่นเอาตอนจบ = =)ก็เลยรู้สึกว่า นี่ไงดงบัง เรายังมีดงบังอยู่ ไม่ได้หายไปไหน แม้มิคจะแอบหลับ แต่ก็เพราะป่วยไม่ใช่เพราะอยากเล่นอะไรแปลกๆ แบบคนริมๆในอัลบั้มสี่...หรืออยากสาวแบบคนริมๆ...คราวนี้คนริมๆ โดนหมดเลยวุ้ย -"- ลองคิดเข้าข้างตัวเองก็ได้ว่าอัลบั้มสี่นี้มันอยากลอง(ของแปลก)ดูล่ะมั้ง...TTOTT

เอาล่ะ เราพยายามฟัง you're my song กับ looking at sunset ให้มันเพราะแล้ว เอ่อ มันก็เพราะ...เพราะก็ได้(วะ...-"-) คือถ้าไม่เอาไปเทียบกับเพลงเทพอย่าง hey! girl หรือ On&On มันก็เพราะแหละ แต่จริงๆ นะ you're my song อ่ะ มันทำนองเพลง M2M มากๆ ยังไงเราก็สะบัดไปจากหัวไม่ได้ น้องเราว่ามันคล้ายแบบห่างกันมากๆ ส่งให้พี่อยู่ เป็นไงคงได้คุยกัน (แล้วจะคุยเอ็มไปเมนต์บล็อกไปเพื่อ??? 5555)

จริงๆ ก็...เห็นงานเยอะเลยเป็นห่วง ไหนจะเจอพิษอัลบั้มสี่เข้าไปอีก แล้วก็...เริ่มสังเกตว่าเรา(หรือพวกเรา?)ประหลาดดี ก็นะ หลังคืนอันสยดสยองนั้น -"- พี่ก็ไม่ได้ติดต่ออะไรมาเลยเป็นห่วง คิดเหมือนกันว่าคงนอนไม่พอจนน็อก แล้วพอโทรมาก็ใช่จริงๆ 5555 แล้วอีกสองสามวันต่อมาก็เหมือนจะส่ง sms บ้างโทรบ้าง ทั้งที่เมื่อวานเพิ่งโทรมา (รึเปล่า? จำไม่ได้ -"-) ช่างเหอะ เอาเป็นว่า ทำไมเราต้องคิดทุกวันเลยว่าพี่จะโทรมามั้ย ทั้งที่...มันจะคุยอะไรกันทุกวันนักหนาฟระ? เอ่อ ไม่รู้ดิ เราก็ไม่เข้าใจเหมือนกัน แต่เราคิดว่าถ้าพี่อยากโทรก็คงโทร ไม่ใช่โทรมาเพราะต้องโทรอะไรหรอก (เงินไม่ได้มีไว้โปรยเล่นขนาดน้านน 5555) แล้วเราอยากพูดอะไรกันแน่ฟระ? อืม ไม่รู้เหมือนกัน มิคน่ารัก จบ...-"-

ช่วงนี้มิคอัพเคะเหอะ น่ารักจนไม่รู้จะว่าไง ใครก็ได้กดมันให้ดูที~~~~ แต่ขอเมะแมนๆ นะ เมะเกย์ๆ ไม่เอา (คนริมๆ อดแน่ถ้าไม่แมนขึ้น แมนเห๊อะ~~~~ = =)

ตั้งแต่ชอบดงบังเราก็ทิ้งอุดมการณ์บ้าๆ อะไรของตัวเองไปเยอะ หลังคืนนั้นเราก็มาคิดว่า จริงๆ แล้วเราน่ะ ยึดถืออะไรจริงจังเกินไปรึเปล่า ถ้าชอบก็แค่บอกว่าชอบก็จบแล้ว แต่ก่อนหน้านี้ เราชอบจะคิดว่า ถ้าไม่ได้เล่นสดก็ไม่ดี ถ้าไม่ได้ร้องเพลงที่แต่งเองก็ไม่มีคุณค่า เราไม่กล้าจะพูดว่าเราชอบนิสัย เพราะยึดติดกับความคิดที่ว่าไม่ได้รู้จักจริงๆ จะไปรู้ได้ไงว่าตัวจริงเป็นไง แต่พอได้อ่านบทสัมภาษณ์ ได้ดูรายการที่ไปออก ก็รู้ว่า คนเราถึงจะฝืนตัวเองเก่งแค่ไหนก็คงทำไปตลอดไม่ได้ แล้วมิคก็พิสูจน์ให้เราเห็นว่ามันคงฝืนไม่เป็น 55555 ทำอะไรตามอารมณ์สุดๆ เฮ่อออ รักมิคอ่ะ >o<

ไม่ใช่แระ...ที่ตั้งใจจะบอกคือ การชอบดงบังทำให้เราเรียนรู้อะไรมากขึ้นจริงๆ ถึงอัลบั้มสี่จะเป็นแบบนี้ ถึงจะเฮิร์ทจนร้องไห้เป็นอีบ้า -"- แต่กลับเลิกรักไม่ได้ซะที มาคิดดูพอลองโยนอุดมการณ์บ้าๆ ของตัวเองทิ้งไป เราก็แค่รักดงบังมากเท่านั้นเอง ไม่ใช่แค่เพลง แต่เป็นตัวตนของทุกคนต่างหาก (ของบางคนในอดีต ปัจจุบันไม่กล้านับ = =)อย่างน้อยเวลาที่ร้องเพลงและยิ้มออกมา ก็คงไม่ใช่การเสแสร้งหรอกใช่มั้ย ก็ทุกคนดูมีความสุขจริงๆ เวลาร้องเพลงนี่นา...จะเป็นเพลงแบบไหนก็ช่างไว้ก่อนแล้วกัน เห็นพวกนี้ยิ้มได้เราก็โอเคแล้ว ยิ่งได้ร้องเพลงที่ตัวเองแต่งแล้วดูมีความสุขแบบนั้น เราก็ยิ่งชอบเข้าไปใหญ่ สักวันอาจจะมีอะไรทำให้เลิกชอบเราก็ไม่รู้ แต่ตอนนี้เรายังรักอยู่ แล้วก็อยากจะรักต่อไป ใครจะว่าไม่มีเหตุผลบ้าบออะไรก็ช่าง เราชอบแล้วไม่ได้ทำให้ใครเดือดร้อนนี่ (สรุปก็เข้าข้างตัวเองอยู่ดี 5555)

บางที เราอาจจะกลัวว่าการที่เรามาชอบอะไรแบบนี้ มันดูไร้สาระในสายตาคนอื่น เราถึงอยากทำให้มันมีสาระขึ้นมาจะได้ไม่มีคนมาว่าได้ ทั้งที่ความจริงแล้ว เวลาที่จะรักใครสักคน มันใช้หัวใจกับหัวใจ ไม่ใช่สมองซะหน่อย...ยิ่งพล่ามยิ่งมั่วยังไงไม่รู้ พอเหอะ = =

เอาเป็นว่าตอนนี้กลับมาแข็งแรงแล้ว พี่ก็แข็งแรงแล้วใช่มั้ย? ถ้ายังจะให้ยืมมิคไปกอดคืนนึง 5555 ...ห้ามโกหกนะ...ไม่งั้นจะส่งยุนไปนอนข้างๆ กร๊ากกกก


ขอให้ทำงานเสร็จอย่างว่องและผลสอบออกมาสุดยอด โชคดีนะ~~~~~~~

FIGHTING!!!!