.
"ดงบัง"...ชั้นเบื่อจัง...
.
ไม่ได้เบื่อพวกนายหรอกนะ...แต่เบื่อตัวเอง
เบื่อตัวเองที่มีความรู้สึกแบบนี้...สับสน...
.
.
.
...ไม่ชอบใจตัวเองที่ไปบ้าบออะไรมากเกินไป...
แต่ขณะเดียวกันก็ไม่พอใจที่ตามข่าวนู้น ข่าวนี้ ของพวกนายไม่ทัน
.
เป็นอะไรไปแล้วก็ไม่รู้ เรา...
( - x - |||)
.
ไม่ชอบการเล่นเส้นเล่นสาย...
หรือการคบคนเพื่อหวังผลประโยชน์เอาซะเลย..
คุยเพียงเพราะเขาอาจมีประโยชน์กับเรา..
ไม่ได้บอกว่าตัวเองไม่ได้เป็นแบบนั้น แค่ไม่ชอบ..
.
แล้วก็พยายามที่จะไม่เป็น...
แต่มันยากจัง...ในโลกทุกวันนี้...ใครๆ ก็รู้จักผู้มีอิทธิพลกันไปหมด...
ใครเล่นเกมแบบสุจริต ก็กลายเป็นไอ้โง่ไป...
.
แปลก..แต่ต้องยอมรับอย่างเจ็บปวดว่าจริง...
และคนก็เห็นว่าเป็นเรื่องธรรมดา...
.
.
ที่มันรู้สึกมากมายตอนนี้ ก็คงเพราะเรื่อง
บัตร Meet & Greet พวกนายนี่แหละ..
ทั้งๆ ที่ตอนแรกก็คิดว่า ไม่อยากได้เท่าไหร่
เพราะคงมีคนแย่งกันเยอะ..
แต่ก็อดไม่ได้จริงๆ...ไม่รู้ทำไมไม่ได้...
แต่อดไม่ได้ที่จะเข้าไปเล่นด้วย...
รู้ตัวอีกที ก็มีโทรศัพท์ตัวเอง ของพ่อ แม่ และโทรศัพท์บ้าน..
อยู่ในมือ 2 ข้างแล้ว - x -"
.
อยากได้...อยากไป...อยากจะไปยืนตรงจุดนั้นบ้าง...
ตรงที่ๆ ได้เห็นพวกนายตัวเป็นๆ อีกครั้ง
.
แม้จะต้องกลายเป็นคนแบบที่ตัวเองไม่ชอบก็ตาม..
...ก็แค่อยากไป...ทำไมมันถึงได้ยากนัก...
...สับสน...
.
...เมื่อไหร่จะปล่อยวางซะที...
...เวลาก็ไม่ได้มี 24 ชั่วโมงเหมือนเด็กๆ แล้ว..
...ต้องเรียน ต้องช่วยงานที่บ้าน..
...เริ่มทำอะไรที่มีประโยชน์ได้แล้ว...
.
...บอกตัวเองแบบนั้น..
...แต่ก็ไม่เห็นจะทำได้ซักที...
...รู้ไหมว่าพวกนายเป็นเหมือน "สิ่งเสพติด"
ยิ่งเคยได้มากเท่าไหร่...ก็ยิ่งอยากได้มากขึ้นเรื่อยๆ...
...จนรู้สึกว่าเท่าไหร่ก็คงไม่พอ...
.
.
ยิ่งทำเป็นห่าง..ทำเป็นไม่คิดถึง กลับยิ่งทำให้ว้าวุ่นใจ
สุดท้ายก็ต้องดั้นด้นกลับมาตายรังที่พวกนายอีก...
...เป็นแบบนี้ทุกครั้งสิน่า...
.
.
ทำไมน้าาาา ทำไมแค่จะรักวงๆ นึงมันถึงได้ยากขนาดนี้...
รึเพราะเราไม่รู้จักวิธีรักที่ถูกต้องเอง???...
.
รึเราถลำลึกเกินไป...ถ้าเป็นอย่างนั้น
ถึงจะรู้ตัวก็คงสายเกินกว่าจะถอยหลังแล้ว
...ก็ "รัก" ไปซะแล้วนิ...
..รักวงนี้ไปซะแล้ว..
"ดงบังชินกิ"
.
ในชีวิต...จะมีแรงผลักดันซักกี่อย่างกันเชียว...
..ที่มันจะแรงกล้าขนาดกำหนดเส้นทางชีวิต..
...กำหนดอนาคตของเราได้...
.
คนหลายคนเลือกที่จะเป็นแอร์...
อาจเพราะเงินดี มีเกียรติ รักที่จะท่องเที่ยว
อีกหลายคนตัดสินใจทำงานเป็นล่าม อาจเพราะรักภาษา
อยากที่จะช่วยเปิดโลกการสื่อสาร
และคงมีคนมากที่มีอาชีพ มีงาน เพราะสิ่งที่ตัวเองรัก ตัวเองสนใจ..
.
สิ่งเหล่านั้นมันก็คือ "ชีวิต" นี่นา...
สิ่งที่เราชอบ มันก็เป็นแรงขับดันให้เราอยากที่จะทำมัน สนใจ ใส่ใจ
มีคนเคยบอกไว้ว่า...
"ความสุขของชีวิตก็คือ..ตอนที่เรารู้สึกว่ามีความสุขกับมัน"
.
เรากำลังมีความสุขอยู่รึเปล่า??
นั่นคงเป็นสิ่งที่ตอบยากอยู่ซักหน่อย...
สุขมั้ยนะหรอ?...สุขสิ..สุขมาก...แต่ก็ทุกข์มากด้วย...
.
...สุขแบบสัมผัสไม่ได้...ไม่อาจแตะต้อง...
เหมือนอากาศที่เข้ามาได้ทั่วท้อง...
สูบเอาพลังชีวิตไปหมด แล้วก็ออกไป
..แต่รสชาติของมันนั้น...ช่างหอมหวาน..
ดีเสียจนอากาศธรรมดารอบๆ ตัวดูไร้ค่า ไร้ความหมายไปหมด...
...ดูท่าชีวิตชั้นจะมีแต่พวกนายไปแล้วจริงๆ...
.
แต่ตอนทุกข์...ก็มาในรูปแบบที่เกินจะรับเหมือนกัน...
...ตอนมีรู้สึกสุขมากแค่ไหน...ตอนที่ขาดย่อมรู้สึกมากกว่านั้น...
เคยคิดว่าไม่มีพวกนายแล้ว..ชั้นก็คงอยู่ได้อย่างไม่ทุกร้อนอะไร..
...จริงๆ ก็แค่ "ทำเป็น" นั่นแหละ...
ทำเป็นไม่รู้สึกอะไร..ทำเป็นใช้ชีวิตปกติได้เหมือนคนทั่วๆ ไป...
...ยิ้ม หัวเราะ และพูดคุยเรื่องชีวิตประจำวัน...
..ทั้งๆ ที่ตัวเองรู้ดีที่สุด ว่าไม่ว่าจะพยายามแค่ไหน..
ข้างในเราก็ยังเป็น "คนที่รักวงนี้มาก" คนเดิม...
...ยากนักหรอ ที่จะยอมรับว่า "เรารักดงบังชินกิ"...
.
.
เฮ้อ....
ตั้งแต่ชอบพวกนายมา ชั้นก็ถอนหายใจแบบนี้ตั้งไม่รู้กี่ครั้งต่อกี่ครั้ง
ดงบัง...ดงบัง...ดงบัง...พวกนายนี่เป็นเทพจริงๆ
.
.
ทำไมเราถึงไม่ไปชอบวงอื่นนะ....??
วงที่ชอบแล้วสบายใจกว่านี้...
วงที่คนตามน้อย และคนกรี้ดไม่เยอะเท่านี้...
โดยเฉพาะอย่างยิ่ง วงที่สมาชิกเป็นคนธรรมดา ไม่ใช่ "เทพ"
.
ก็เพราะมันไม่ใช่ "พวกนาย" นะสิ...
เพราะชอบไปแล้วด้วย...เพราะเป็นพวกนายด้วย...
เผลอชอบไปแล้ว..รักไปซะแล้ว...จะให้ทำไงล่ะ...
.
.
เพราไม่รู้ว่าควรจะทำยังไงดี เลยสับสนละมั้ง..
ค่อยๆ เป็น ค่อยๆ ไป คงดีที่สุด...
.
.
เฮ้ออออ... ถอนหายใจอีกแล้วเรา...
-___-"
.
.
เอาน่า...
แค่ชอบพวกนายคงไม่ทำให้อะไรเลวร้ายไปกว่าเดิมที่เป็นอยู่หรอก
ไหนๆ ชีวิตชั้นก็เปลี่ยนมาเยอะขนาดนี้เพราะพวกนายแล้ว...
^^
แค่ทำใจกับระยะห่างหน่อย...ก็คงจะดีขึ้น
ต้องเป็นผู้ใหญ่จริงๆ ซะแล้วมั้งเรา
รึเพราะเป็นผู้ใหญ่ขึ้น เลยทำให้คิดแบบนี้ก็ไม่รู้...
.
ยังไงซะ...ที่แน่นอนก็คือ... ณ.ตอนนี้
...พวกนายเป็นสิ่งที่ผลักดันทุกอย่างในชีวิตชั้น
เป็นเหมือนน้ำหล่อเลี้ยง ให้ชั้นสามารถเดินต่อไปได้...
..บนทางเดินที่ชั้นตัดสินใจก้าวเดินมาเองนี่..
ถึงจะต้องเจ็บปวดอีกซักเท่าไร...ชั้นก็จะ....
..ชั้นไม่สัญญาหรอกนะว่าจะไม่ท้อ..
...แต่ขอสัญญาว่าจะไม่ถอย...
...ไม่หันหลังหนีพวกนายแน่ๆ
.
.
เฮ้อออออออ
การชอบพวกนายนี่มันลำบากจัง~~
ก็นะ..พวกนายมันไม่ใช่คนธรรมดาๆ นี่...
....พวกนายเป็นถึง "เทพเจ้าแห่งทิศตะวันออก"
^^
.
...ดงบัง ชั้นรักพวกนายจัง...
ความรักของชั้นคงไม่มีความหมายมากนัก...
แค่อยากให้รู้ไว้ว่า "รัก" ก็พอ
.
.
..สับสน...เหรอ..ไม่อีกต่อไปแล้วหละ...
ต้องมั่นใจในตัวพวกนาย ถึงจะถูกสิ...
^^
.
---------------------------------------------------------------------
>> เฮ้อออ ได้ระบายแล้วรู้สึกดีจัง โล่งขึ้นเยอะเลย ^^
.
>> และแล้ว กำหนดการอัพ ตามรอย Bonjour Paris
ก็ถูกเลื่อนไปอีกจนได้ ...
TTxTT ขอโทษคร้าบบบ จารีบมาอัพอย่างด่วน...
ตอนนี้ขอลุ้นบัตร Meet & Greet ก่อนละกันนะ อิอิ
.
>> วันเกิดมิค ใกล้จะมาถึงแล้ว..ฟิคฉลองวันเกิดยังไม่ถึงไหนเลย
ก๊ากกกก ต้องรีบปั่น~~
.
>> ขอบคุณทุกคนที่สละเวลาอ่าน...ไร้สาระไปนิด
ความรู้สึกล้วนๆ จริงๆ :-)
.
>> เมฆจางหายไปแล้ว ก็กลับมาร่าเริง Max ใหม่ได้ X-D 55+
.
**COMING SOON***
>> ตามรอย Bonjour Paris<<
edit @ 23 May 2008 03:51:44 by LeM(o)Neko
