"นู๋จะต้องไปฝรั่งเศสเดือนนึง.."
.
O__O" ฟังดูเหมือนจะเป็นเรื่องที่ดี..แต่ทำไมเราถึงกังวลใจ
สิ่งแรกที่ผุดขึ้นมาในหัวคือ.."จะบอกแพรยังไงดี?" -"-
.
ความรู้สึก มันเหมือน..เจ้าของหมาที่จะต้องไปต่างประเทศ 1 เดือน
โดยทิ้งมันไว้ที่บ้าน..ยังไงยังงั้นเลย.. = v =" (แพรควรจะดีใจสินะ)
กังวลจัง..ตั้งเดือนนึงเชียวนะ~ ขนาดนี่ อยู่ใกล้กันยังโทรคุยกันแทบทุกวันเลย
(แอบหลายรอบด้วย ฮ่าๆๆ)
.
ไปโน่นเราต้องแอบคิดถึงมันแน่ๆ.. กลายเป็นตาปาร์คที่คิดถึงหมาตอนไปปารีสไปแล้ว
กรั๊กๆๆๆ ชโยร่า น้อย = u =,,
.
เอาเถอะ เมื่อคืนก็บอกไปแล้วหละ..แปลกเนอะ เรื่องเรียนไม่เคยคิดเลย ฮ่าๆๆ
ที่มหาลัยก็วุ่นวายพอควรแหละ..แน่นอน ก็เล่นโดดเรียน 2 อาทิตย์ติดกันนิ
จารอดมั้ย~~
สรุป คงได้ไปฉลองวันเกิดที่ฝรั่งเศสแน่เลยปีนี้..หึหึ
ฟังดูเหมือนจะไฮโซ -"- เปล่าเลย..สถานการณ์มันพาไป 55+
.
.
คุยกะแพรวันก่อนแล้วทำให้ย้อนกลับมาคิดถึงตัวเอง.. "เพื่อน" กับการ "เติบโต"
นั่นสินะ..ถ้าแตกต่างกันเกินไปจะเป็นเพื่อนกันได้มั้ยนะ..?
ถ้านิสัยเข้ากันไม่ได้ จะเรียกว่าเป็นเพื่อนรึเปล่า??
ถ้าชอบอะไรที่ต่างกัน จะคุยกันได้เหมือนคนที่ชอบอะไรเหมือนกันเหรอ??
คำตอบสำหรับเราก็คือ..ไม่จำเป็นนะ..
ดีออกด้วยซ้ำไป คนที่ไม่ได้มีอะไรเหมือนกันเลย แต่ก็ยังสามารถเป็นเพื่อนกันได้..
.
แต่เพื่อนก็มีหลายประเภทอะนะ..หลายคนบอกว่าเราโชคดีที่เจอแต่เพื่อนดีๆ
(จริงหรอ?? -"- ที่มีอยู่นี่ ดีแล้วสินะ ฮ๋าๆๆ)
เราว่าเราก็คงเจอทั้งเพื่อนที่ดี และไม่ค่อยดี เหมือนคนอื่นๆ นั่นแหละ
--> ตัวเราเองยังแอบเป็นเพื่อนที่ไม่ดีนักเลย ฮ่าๆ
.
อยู่ที่การเลือกคบ..เลือกวางตัวนะ เราว่า..
อย่างที่หลายคนรู้ เรามักจะตั้งการ์ดไว้ก่อน เวลาที่ต้องเจอใครครั้งแรก
เรามักจะวางตัวเป็นกลาง..ดูอีกฝ่ายว่าเป็นยังไง..คุยๆ กันไป เรียนรู้กันไป
ถ้าคิดว่าเข้ากันได้ ก็ค่อยๆ แสดงความเป็นตัวเองออกไป ทีละนิด...
แต่ถ้าคิดว่าไม่ได้ ก็รักษาระยะเอาไว้..
สิ่งที่ต้องควบคุมให้ดีก็คือ....ความสมดุล....
.
นั่นทำให้การขัดใจ/ การมีปัญหากับเพื่อนลดน้องลง
เพราะเราก็ต้องไม่ลืมความจริงที่ว่า..
"ไม่ใช่ทุกคนจะสามารถเป็นเพือนกันได้อย่างสนิทใจ"
เพราะทุกคนต่างก็มีพื้นฐานที่แตกต่างกัน..ทั้งนิสัย การอบรมเลี้ยงดู..
เพื่อน 10 คน ก็ 10 แบบ..ถ้าโชคดี เจอเพื่อนดีๆ ผ่านเข้ามาในชีวิตก็ดีไป
.
"แล้วเราล่ะ..เราเป็นเพื่อนที่ดีพอรึยัง??"
-"- "โหหห...ดีแตกหละ!!" คนใกล้ตัวเราจะรู้ดี ฮ่าๆๆๆ
แหมมม ก็มีดีอยู่บ้าง..แต่ไอ้ที่ไม่ดีมันเยอะกว่า แค่นั้นเอง 55+
.
"เพื่อนจำเป็นต้องเดินไปด้วยกันเสมอมั้ย??"
..แม้ว่าจะไม่ได้เดินไปในเส้นทางที่แตกต่างกัน..
..แม้จะไม่ได้อยู่ในระยะที่มองเห็นด้วยสายตา..
แต่เราก็ว่าคนเราก็ยังสามารถเป็นเพื่อนกันได้นะ..
ตราบใดที่เรายังไม่ลืมตัวตน และความทรงจำเกี่ยวกับคนๆ นั้นไป
ขอแค่ให้มีความคิดดีๆ กับอีกฝ่าย ก็น่าจะเพียงพอกับคำว่า "เพื่อน" แล้ว
.
คนเราไม่สามารถอยู่ตัวคนเดียวได้ตลอดอยู่แล้ว..
ใครเรียนวิชา สังคม มา ก็น่าจะรู้ดี
งั้นก็อยู่ที่ว่า "เราอยากจะร่วมเดินทางไปกับใคร?"
คนที่ผุดขึ้นมาในหัวเรา..ในทันที..นั่นแหละ..
คือคนที่เราอยากจะเดินเคียงข้างไปด้วย..
ก็แค่เดินตามกันให้ทัน ลากๆ ถูๆ เติบโตไปพร้อมๆ กัน
..หัวเราะ..และร้องไห้ ไปด้วยกัน..
..ในทุกๆ ย่างก้าว..ที่มีเสียงฝีเท้ามากกว่า 1 คู่..
แค่นี้มันก็ดูไม่เหงาแล้วไม่ใช่เหรอ ^_____^,,
.
--------------------------------------------------------------------------------
--> ปล่อยไดร้างมานาน 3 เดือนอัพที ฮ่าๆๆ
--> จริงๆ อยากอัพอีกเรื่องนึงด้วย สดๆ เมื่อคืนนี้เอง..แต่อาจจาโดนปิดบล๊อคได้
ฮึมมม...โดนโจรปล้นบ้านยังไม่น่าเจ็บใจเท่าแบบนี้เลย..
นี่เราอยู่บ้านป่าเมืองเถื่อนกันใช่มั้ยนี่?? รู้สึกเหมือนโดนรีดไถ..
และคงไม่จบแค่ครั้งนี้ด้วย.. - ____ -
เสียใจนะ..เสียใจ..ไม่เคยเสียใจที่เกิดเป็นคนไทยครั้งไหนเท่าครั้งนี้มาก่อนเลย
.
คงเพราะ..ทำอะไรไม่ได้..ก็เลยรู้สึกหดหู่ใจละมั้ง..
เอาเถอะ อย่างน้อยก็ได้เรียนรู้อะไรมากขึ้น..
อาจจะมากเกินไปสำหรับคืนๆ นึงด้วยมั้ง
แต่ก็นะ.. อะไรที่มันไม่ฆ่าเรา..มันจะทำให้เราแกร่งขึ้น..
ขอเลือกที่จะเติบโตจากเหตุการณ์ครั้งนี้แล้วกัน.. :-)
--> แต่ไม่ขอโตไปเป็นคนประเภทนั้นนะ พอทีเถอะ พวกผู้ใหญ่แบบนั้นน่ะ
ให้หมดในยุคนี้ได้มั้ย..ไม่อยากให้คนรุ่นหลังต้องมาเผชิญกับผู้ร้ายแบบนี้อีก
= 3 =
.
เจอกันใหม่.. เมื่อนั้น ฮ่าๆ ^0^/
edit @ 12 Mar 2008 09:48:29 by LeM(o)Neko